Het is al een tijdje rustig op deze website en ook op Instagram is er momenteel minder activiteit te vinden. Dat heeft een belangrijke reden, degenen die mij via Instagram volgen weten intussen wel waarom ik al een tijdje minder aanwezig ben. Hier op dit platform, mijn website, had ik het tot nu toe nog niet gedeeld. Dat wordt dus een keertje tijd, want achter de schermen was het afgelopen jaar helemaal niet zo rustig.

Halverwege januari 2025 (de tijd vliegt!) is mijn vrouw Melissa zwanger geraakt en in hetzelfde jaar op 8 oktober hebben we onze prachtige zoon Ruben gekregen. We zijn dus Papa & Mama geworden van een prachtig zoontje, hoe mooi, leuk en bijzonder! Dat maakt wel dat de afgelopen tijd een hele mooie, maar ook intensieve periode was en nog steeds is. Gelukkig gaat alles goed met ons drieën en vinden we steeds meer onze weg. Wel bevinden we ons momenteel nog steeds in een rollercoaster, maar dat schijnt het hele eerste jaar erbij te horen.

Op het moment van schrijven, zijn we inmiddels alweer zo goed als acht maanden verder, Hoe dan? Het is begin juni (’26) en Ruben doet het hartstikke goed. Hij eet en groeit goed en lacht ontzettend veel. Hij is een ontzettend lief en vrolijk mannetje, waar we heel erg trots en dankbaar voor zijn! Ruben is ook heel erg open, sociaal en is heel erg alert en nieuwsgierig naar zijn omgeving, dat is mooi om te zien. Onderstaande foto’s spreken voor zich, hier kunnen geen woorden tegenop!

Het leven is verrijkt met een derde gezinslid, maar dat kost ook tijd en energie en vraagt toch om het stellen van andere prioriteiten. Men zegt: er is een leven vóór het krijgen van een kind en een leven na het krijgen leven van een kind. En ik kan zeggen dat we dat inmiddels kunnen beamen. De combinatie van het leven, ME/cvs hebben en papa zijn is een uitdaging, gelukkig wel een hele mooie uitdaging waar ik ook weer energie van terug krijg.

Intussen zijn we op een punt terechtgekomen dat we beetje bij beetje ook steeds meer tijd en ruimte weten te vinden voor onszelf (dat schrijf ik nu wel heel mooi terwijl Ruben in sprongetje 6 zit…). Elke ouder zal dit weten, dat is echt heel erg fijn. Het feit dat ik de ruimte en energie heb gevonden voor een bericht op mijn website vind ik al veelzeggend.

Maar nu, hoe verder met de natuurfotografie?

Dit is natuurlijk een website die draait om de natuur en de fotografie ervan, maar hoe gaat dat? Nou, ik kan je zeggen: het fotograferen in de natuur an sich is helaas wel een stuk minder dan voorheen. Momenteel ben ik blij met een ochtendje in de maand, maar elk nadeel heeft zijn voordeel: ik heb nog duizenden beelden die nog bekeken verdienen te worden. Dus wat betreft nieuwe foto’s kan ik voorlopig nog wel verder.

Achter de schermen staat het gelukkig niet stil en stel ik prioriteiten voor wat er mag of moet gebeuren. Beetje bij beetje ontstaat er gelukkig steeds meer ruimte voor bijkomende werkzaamheden in de natuurfotografie. Zo heb ik een bijzondere bijdrage mogen leveren aan een nieuw boek wat na een boekpresentatie in oktober uitgebracht zal gaan worden. Hier mag ik denk ik nog niks over delen, maar te zijner tijd zal ik het nieuwtje delen met jullie. Ook zijn twee geschreven artikelen klaar voor twee verschillende edities van een natuurfotografie magazine. Heel erg fijn is dat ik het schrijven op momenten goed kan combineren met Ruben. Soms zit mijn slaaphoofd of de wallen in de weg, maar dan typ ik de zin wel drie keer😉.

Het geven van excursies/workshops is op dit moment nog wel wat lastiger te plannen, daarom geef ik voor nu vooral privé excursies. Dat gaat gelukkig goed, meerdere excursies mocht ik dit voorjaar al verzorgen. Af en toe krijg ik de vraag van deelnemers of ik nog excursies geef voor dagjeindenatuur.nl . Deze zijn momenteel nog net wat te veel gevraagd voor mij, dit vraagt de nodige ruimte en energie en dat kost nog even tijd verwacht ik. Al hoop ik deze excursies op een gegeven moment ook weer te kunnen oppakken, dit zal dan vanzelf terug te vinden zijn in mijn profiel op hun website. Ook andere werkzaamheden lopen rustig door met hier en daar een opdracht of een prachtige verkoop en dat is fantastisch. Dat de combinatie van papa zijn en mijn natuurfotografie lukt stemt mij gelukkig en maakt mij een rijk man. Papa zijn is geweldig en heel dankbaar, maar de natuurfotografie kunnen delen is ook ontzettend dankbaar werk, waar ik niet mee wil of kan stoppen. Voor nu kan ik helaas niet op alles ja zeggen. Zo kreeg ik bijvoorbeeld een prachtig aanbod of ik een presentatie wou geven op een event, maar daar heb ik helaas nee op moeten zeggen. Wie weet wat de toekomst nog brengt en lukt het dan wel.

Voor nu ben ik vooral heel erg dankbaar voor hoe het nu gaat en alles loopt. Vantevoren had ik dit niet verwacht, maar vooral gehoopt. Wel zal het voorlopig nog even stil blijven op deze website, maar nu weten jullie wel waarom.

Toch iets meer op de hoogte blijven? Over anderhalve week gaan we, naast de vakantie in Epe met familie, voor het eerst lekker samen met z’n drieën op vakantie. Ditmaal in Weert, dichtbij de Belgische grens en natuurlijk gaat naast de zwembroek ook de camera mee. Meer weten en zien? Check dan mijn Instagram profiel, hier zal ik geregeld mijn werk en andere leuke updates delen.

Tot laters en geniet even hieronder even van ons mannetje!